Een ondernemende coöperatieve vereniging
Van & Voor MKB Accountants

Die witte raaf daar, dat ben ik

Binnen iedere organisatie zijn er medewerkers die voorop lopen, die de kar meetrekken, die de wielen samen met de eindverantwoordelijke(n) in beweging zetten. Dit zijn, laten we zeggen: de lopers. Er zijn d’r ook die in de kar springen en zich graag laten meerijden, ongeacht in welke richting de lopers ook gaan. Zeg maar: de meerijders. En er zijn medewerkers die voortdurend vaart minderen of de rijrichting blokkeren, doordat zij steeds weer achter aan de kar hangen. Deze noem ik: de oponthouders.

De lopers zijn vaak de leiders of aspirant-leiders binnen een organisatie, een afdeling of binnen een team. Hen is de visie, de strategie en het beleid van de organisatie helder en duidelijk. Zij hebben zich hieraan vanzelfsprekend gecommitteerd. Als geen ander kennen de lopers de weg die nog bereden moet worden; weten ook dat die weg vol risico’s en tegenwind is. Ze zijn zonder meer positief kritisch en houden vast aan de gekozen rijrichting. Samen met de eindverantwoordelijke(n) hebben zij een voorbeeldfunctie voor de meerijders en voor de oponthouders.

De meerijders zijn de volgers. Zij voeren uit wat van hun verlangd wordt. Soms krijg je hen als leidinggevende even voor de kar, maar veelal verkiezen zij het risicoloze, van het zich laten meevoeren in de vaart der volkeren. Meerijders zijn uitvoerders van het beleid, zeer nuttig en o zo nodig. Is de kar eenmaal in beweging gezet, zorgen zij er onbewust voor dat de wielen gemakkelijk kunnen doorrollen.

Dan de categorie oponthouders. Dat is een intrigerende groep, die we in feite in tweeën kunnen splitsen. We kennen de notoire oponthouder, degene die zich ervan bewust is oponthouder te zijn. Hij is de persoon die vaak tegendraads is, die zich niet kan verenigen met onderdelen van het beleid en die als een lopend vuurtje een negatieve invloed heeft op de sfeer in een organisatie. Niets is voor hem goed, waardoor een leidinggevende zich soms afvraagt, waarom hij allang niet de organisatie heeft verlaten. Pogingen om de notoire oponthouder meerijder te laten zijn, stranden bijna altijd. Als het dan toch even gelukt is, springt hij snel weer uit de kar om zich vervolgens negatief uit te laten over de gekozen rijrichting. Een organisatie met zo’n type medewerker doet er goed aan zich van een dergelijk personage te ontdoen.

Dan de zogenoemde niets vermoedende oponthouder, die zichzelf helemaal niet herkent als oponthouder. Dat is een heel andere zaak. Dit type komt in alle lagen van de organisatie voor. Het zijn de witte raven van een organisatie, zoals alleen zij zichzelf meestal zien. Ze zijn méér dan kritisch naar hun omgeving, maar juist vooral minder kritisch naar zichzelf en denken vaak in problemen, in plaats van oplossingen. Hun werkhouding is meestal egocentrisch van aard, waardoor zij zich ook moeilijk kunnen verplaatsen in de problematiek van de interne of externe klant. Hun vertrekpunt is veelal niet de klant. Want wat zij voor klanten kunnen betekenen, wordt beredeneerd vanuit hun eigen kennis en kunde. Wat de klant beweegt, met welke obstakels de klant te maken krijgt, welke pijnpunten hij kent in de bedrijfsvoering, het zijn aspecten waar de niets vermoedende oponthouder te weinig bij stil blijft staan. 

Als leidinggevende of eindverantwoordelijke is het een moeilijke opgave de niets vermoedende oponthouder ervan te overtuigen dat hij niet die witte raaf is, die hij zelf veronderstelt te zijn.

Toch is dit geen onbegonnen zaak. Veranderingen zijn wel degelijk door te voeren. Zijn karakter zullen we niet kunnen veranderen, maar zijn houding wel. Maar hoe dan?

Bijvoorbeeld door: het repeterend praten over visie, strategie, beleid, wat we met elkaar willen bereiken, welke doelen we nastreven en wat de klant van ons mag verwachten. Stip aan dat dit in een omgeving plaatsvindt, die niet geïsoleerd is, waar medewerkers elkaar hard nodig hebben om de gestelde organisatiedoelen te kunnen verwezenlijken. Betrek de niets vermoedende oponthouder bij interne samenwerkingstrajecten, betrek hem bij oplossingen voor intern gerezen problemen. Bespreek de door de organisatie gemaakte strategische keuzes en de daaruit voortvloeiende voordelen voor een klant. Maak duidelijk dat de klant zijn vakkennis als een vanzelfsprekendheid ervaart, maar dat de beoordeling over zijn adviseurschap een veel breder karrenspoor kent. Inlevingsvermogen, of met andere woorden empathie geeft voeling met de klant. Het zorgt ervoor dat de klant zich door zijn adviseur veel beter begrepen voelt, met als gevolgd een beter en hechter contact.

Als bij dit alles de niets vermoedende oponthouder toch onwillig zal blijven, kunnen we ons afvragen of we hem ooit nog voor de kar zullen krijgen. Maar als hij daarentegen begrip gaat krijgen voor zijn omgeving, als hij het belang van zijn medemens (de klant of zijn collega) gaat inzien, dan zal ook hij zelfs tot een loper kunnen uitgroeien.

De klant en ieder ander zal uiteindelijk zeggen: Kijk, die witte raaf daar, dat is hij.

Auteur: Peter Paul Cornielje

reageren

Contactgegevens

Sleutelbloemstraat 8
7322 AG APELDOORN
Telefoon: 085 - 04 38 490
secretariaat@accountanthuis.nl

Algemene voorwaarden
Disclaimer

Sponsor

't AccountantHuis is sponsor van Natuurmonumenten